"EZ DUGU ASMORIK GIPUZKOAN NATURA 2000 SAREA GARATZEKO"

Arantza Ariztimuño (PNV)

Gipuzkoako Foru Aldundiko Mendi Zuzendaria

Gipuzkoako natura kontserbatzeko ardura duen pertsona (Donostian, 2015eko azaroan)



2021/02/09

Euskadiko biodibertsitatea, gero eta okerrago!!


Naturaren kontserbazioa eta biodibertsitatea giza jarduerekin bateragarri egiteak inoiz baino ahalegin handiagoa eskatzen du. Dagoeneko garapen jasangarrirako aukerarik gabe gelditu gara, krisi ekologiko globalean murgilduta, klima aldaketaren mehatxu larriaren aurrean, eta horrela gizateriaren etorkizunari arduraz begiratzen dioten ekonomialariak deshazkundearen beharraz hitz egiten ari zaizkigu: epe ertain eta luzera ezin dugu etorkizunik irudikatu, trantsizio sozio-ekologikoaren bidetik ez bada.

Oso urruti dago agertoki hau, agintean dauden EAJ-PSE alderdi politikoek administrazioetatik sustatzen eta gauzatzen dituzten politiketatik. Etengabeko hazkuntzan oinarri, natur ingurunearen ustiaketa mugagabea defendatzen eta gauzatzen jarraitzen dute han eta hemen, nola barnealdean hala kostaldean. Gero eta eskala handiagoko txikizioa eragiten duten proiektuak defendatzeaz gain, (AHT, Donostiako metroa, Gipuzkoako erraustegia, eguzki eta haize energia eskuratzeko makrozentralak, autopista elektrikoak…), biodibertsitateari eragiten zaizkion eraso larrien aurrean entzungor egiten dute, babestuta dauden espezieen ehiza eta arrantza baimenduz, edota hauen komertzializazioa kontrolatzeari uko eginez (angulak, usapala…).

Gure ustetan, bide honetan marra gorriak gainditu dituzte alderdi hauek. Batetik, zientzialarien gomendioak arbuiatuz ari dira kudeatzen ingurune naturalak, giza jarduerak ingurune naturalean dituen eraginei muzin eginez. Gipuzkoa eta Bizkaian pinuen gaitzekin eta eukalipto-landaketekin sortutako liskarrak dira honen guztiaren adibide. Bestetik, euren interesen defentsan herritarrek administrazioaren aurrean eragiteko ahalmena gutxitzeko EAEko oinarri instituzionalak ahultzeko prest daudela erakutsi dute, Gipuzkoako errauskailuaren kasuan SOS Gurasoak auzi-bidetatik baztertzeko egin duten ahalegina kasu. Bukatzeko, baliabide publikoak interes pribatuen esku jartzeko baliatzen duten euren gobernantza eredu ez demokratikoari eusteko, herritarren arteko liskarrak sortuz instituzioak kaltetzen ari dira, Enirio-Aralar mankomunitateari egiten ari zaizkien erasoak kasu. Eta zer esan Zaldibarko ingurumen-hondamendiaren aurrean erakutsi duten lotsagabekeriari buruz! Ezin da onartu.

Ikusi berri dugu Euskadi Natura 2000 ikus-entzunezko zoragarria. Irudiak ederrak dira, baina mezua propaganda hutsa da. Eusko Jaurlaritzak ez dauka politika, plangintza eta bide lerro argirik EAEn dauzkagun ingurune naturalak babesteko eta bioaniztasuna berreskuratzeko. Aldundiek ez dute Natura 2000 sarea kudeatzeko intentziorik. Propagandarako eta autoengainurako balio lezake horrelako irudietan dirua xahutzeak, agian inor naturara hurbiltzeko ere bai. Baina, gure herria txikiegia da irudi horien atzean dagoen errealitatea ezkutatzeko. Ia guztiz eraldatutako paisaia da gurea, kalitate ekologiko eta osasun-kalitate gero eta eskasagoko ingurunea, basa-bizitzari irauteko baldintzak ozta-ozta eskaintzen dizkiona, eta gure osasuna eta ongizatea kaltetzen dituena. Propagandarekin ezkutatzeko errealitate gordinegia.

La biodiversidad en Euskadi ¡¡de mal en peor!!

 
Compatibilizar la conservación de la naturaleza y la biodiversidad con las actividades humanas supone un esfuerzo mayor que nunca. Ya nos hemos quedado sin oportunidades para el desarrollo sostenible, inmersos en una crisis ecológica global, ante la grave amenaza del cambio climático y los economistas que miran responsablemente el futuro de la humanidad nos están hablando de la necesidad de un decrecimiento: a medio y largo plazo no podemos imaginar un futuro si no es la transición socio-ecológica.

Este escenario está muy lejos de las políticas impulsadas y llevadas a cabo por los partidos políticos PNV-PSE al frente de las administraciones. Basándose en el crecimiento continuo, siguen defendiendo y ejecutando la explotación ilimitada del medio natural, tanto en tierra como en la costa. Además de defender proyectos que generan destrucción a una mayor escala (TAV, Metro de Donostia, Incineradora de Gipuzkoa, Macrocentrales de Energía Solar y Eólica, Autopistas Eléctricas…), hacen oídos sordos ante las graves agresiones a la biodiversidad, autorizando la caza y la pesca de especies protegidas o rechazando el control de su comercialización (angulas, tórtola, becada…).

Creemos que estos partidos políticos han superado las líneas rojas en este camino. Por un lado, la gestión del medio natural se está llevando a cabo rechazando las recomendaciones de la comunidad científica y menospreciando los efectos de la actividad humana sobre el medio natural. Un ejemplo de ello son los enfrentamientos surgidos en torno a las enfermedades de los pinos y plantaciones de eucaliptos en Gipuzkoa y Bizkaia. Por otro lado, han demostrado su disposición a socavar las bases institucionales de la CAPV con tal de reducir la capacidad de influencia de la ciudadanía ante la administración en defensa de sus intereses, como en el caso de la incineradora de Gipuzkoa, en el que se han esforzado en marginar a SOS Gurasos del proceso judicial. Por último, para mantener su modelo de gobernanza no democrática que utiliza los recursos públicos para ponerlos a disposición de los intereses privados, están perjudicando a las instituciones a través de la generación de conflictos entre la ciudadanía, como son sus ataques a la Mancomunidad de Enirio-Aralar. ¡Y qué decir de la desvergüenza que han demostrado ante el desastre de Zaldibar! Inaceptable.

Acabamos de ver el maravilloso audiovisual Euskadi Natura 2000. Las imágenes son bellas, pero el mensaje es mera propaganda. El Gobierno Vasco no dispone de política, planificación ni línea de actuación clara para la protección de los espacios naturales y la recuperación de la biodiversidad existentes en la CAPV. Las Diputaciones no tienen intención de gestionar la red Natura 2000. El despilfarro de dinero en este tipo de campañas puede servir para la propaganda y el autoengaño, incluso para acercar a alguien a la naturaleza. Pero nuestro pueblo es demasiado pequeño como para ocultar la realidad que hay detrás de esas imágenes. Se trata de un paisaje casi totalmente alterado, un entorno de calidad ecológica y sanitaria cada vez menores, que ofrece a la vida salvaje condiciones críticas de subsistencia y que perjudica nuestra salud y bienestar. Una realidad demasiado cruda como para ocultarla con propaganda.
 

2021/01/27

Parke Naturalen Patronatuak bildu dira

 

Urte zaharreko kanpaiak jotzear zirela, korrika eta presaka, deitu zituen Gipuzkoako Foru Aldundiak lau Parke Naturaletako osoko bilkura telematikoak. Aurreko urtean azalpenik eman gabe kale egin ostean, jakinminez eta beti bezain prestu bertaratu ginen naturazaleen ordezkari garenok, udalerrietako, lehen sektoreko hainbat arlotako eta unibertsitateko ordezkariekin batera, Aldundiko arduradunen gidaritzapean. Bizi izan genuena sinetsi ezinik atera ginen bilkuretatik.
 
Gure Natura Kontserbatzeko Legeak dioenez, Patronatuak Parke Naturalen parte-hartze organoak dira eta, beren zereginen artean, Parkeen urteko aurrekontuak eta kudeaketa programak onartzea daude. Aldundiak azaldu beharko liguke ea nola demontre bete ahalko ditugun eskumen horiek, urtea bukatzera doanean deitzen bagaitu edo deitzea ahazten bazaio.
 
Beste hamaika zeregin ere aitortzen dizkie Patronatuei aipaturiko Legeak, denak natura babesteko ekimenak sustatu edo kontrolatzeko, guzti guztiak alferrikakoak, arduradunek legea betetzeko inongo intentziorik erakusten ez duten bitartean.
 
Are lotsagarriagoa da 'Herritarrek Parte Hartzeko Zuzendaritza Nagusian” urtero ia 3 milioi gastatzen dizkigun administrazio batean horrela ibili beharra, eta “Gobernantza irekia eta kolaboratiboa gobernuen eta gizarte zibilaren arteko harreman eta lankidetza forma berrietan oinarritzen dela” enpatxurik gabe predikatzen digun gure Aldundi honetan, Patronatuak Naturaren administrazioan parte-hartze organo ofizial bakarrak izanda!
 
Eta bileren edukiari buruz, zer esan; Parkeko ustezko zuzendariek irakurri zizkiguten azken bi urteetako txostenetan garbi utzi ziguten Parke Naturalak ez dituztela natura babesteko kudeatzen, alderantziz, ekimen publikoek espazio hauetako erabiltzaileek ahalik eta etekin gehien ateratzea beste helbururik ez dutela. Badakigu dena ez dela dirutan neurtu behar, baina, gabe ere, ezin dela miraririk egin. Ba Patronatuek onartu ezin izan zituzten aurrekontuen bi heren abeltzaintzarako azpiegituretan edota erabilera publikoaren kudeaketan joan zela jakinarazi ziguten, eta ia beste herena pertsonal gastuan. Kasurik onenean, ikerketarako % 3a baino ez zen bideratu. Natur Parkeen lehen helburua “Parkearen eremuan dauden ekosistemak babestu, artatu eta lehengo egoerara itzularaztea” bada ere, Aldundiak uko egin dio helburu honi, biodibertsitatearen berreskurapena ez da Aldundiaren lehentasuna.
 
Eta egoera honetaz larrituta egin genizkien galderei, erantzun ere ez! Ez florarik, ez faunarik, ez habitatik, ez ekosistemarik, ez paisaiarik, ez klima larrialdirik ez natura-ondarerik aipatu gure agintariei. Alperrik ari dira Europar Batasunean Itun Berdeak sinatzen. Aldundiko Landa Garapeneko zuzendaritzakoei ez zaie buruan sartzen naturaren babesean eta berreskurapenean inbertitzea beharrezkoa dela ekonomiaren susperraldirako; ezta COVID-19 krisiak erakutsi bezala, ingurune osasuntsua izatea inoiz baino beharrezkoa bihurtu zaigunean. Ez dute ulertu nahi biodibertsitatea berreskuratu ezean, natur ondarea ez ezik, horrelako krisiei aurre egiteko aukerak galduko ditugula.
 
Europako itunetan jaso bezala, ea nork esaten dien natura garrantzitsua dela ongizate fisiko eta mentalerako, bai eta gure gizarteak aldaketa globalari, osasunerako mehatxuei eta hondamendiei aurre egiteko gaitasuna duela. Edo natura gure bizitzan presente egotea behar dugula. Gure Kontinentean natura babesteko gero eta saio eder eta sakonagoak egiten ari diren honetan, agian gu gabiltza oker europarrak garela pentsatzean.